سلام.
ظاهرا استقبال خوبی از این پست شد.از این به بعد هم ادامه میدیم همین کارو.ولی سعی میکنم پشت سر هم تصویر های خیلی مفهومی نذارم.یه تصویر خیلی ساده،بعدش یه دونه پیچیده.یه تنوعی میدم دیگه خلاصه.
و این که بهترین تفسیر کننده هر دفعه انتخاب میشه.من این دفه از یه نفر که دور از ماجرا بود خواستم یه نفرو پیدا کنه که بیاد و نظرات رو بخونه و داوری کنه.اگه کس دیگه ای رو میشناسید برای داوری یا قبول ندارید یا هر چیز دیگه ای بهم بگید لطفا.
ایشون گفتن که بهترین نقد مال من بوده(به جون خودم به دور از قرض ورزی و در فضایی روحانی این کارو کردن).و یه چیزی هم در راستای تکمیل نظرات اضافه کردن.اونم اینه که تصویر قبل به خاطر این که زیپ روی چشم راسته و ادامه ی زیپ در تصویر نیست ، این تصویر ادامه ی باز داره.ادامه ی باز روی اثرات هنری،داستان،فیلم و ... وجود داره.ادامه ی باز نوعی از تحلیل رو توی خودش داره که با وجود این که سلیقه ای هست اما در اون هر تحلیلی قابل قبوله.
اما تصویر این سری :
نظرتون رو توی تظرات بنویسید لطفا
هنوز نظرات رو نخوندم.فقط تایید کردم.
نظر شخصیه من اینه که این تصویر داره به قداست کودک اشاره میکنه.به این اشاره میکنه که همه ی انسان ها پاک به دنیا میان.و وقتی به انسان تازه متولد میشه در بالاترین سطح از کمال روحی و معنوی قرار داره،حالا این که این معنویت رو تا چند سالگیش بتونه حفظ کنه تو عکس نیست.
شاید به نظر بیاد که اون کسی که شنل داره ازراییله.اما از نظر من اون شیطانه.چون همه قداست کودک رو قبول دارن.و تقریبا همه قبول دارن که ازراییل برای انسان های خوش ذات با چهره ی خوبی ظاهر میشه.باز هم تقریبا همه قبول دارن که کودک حساب و کتابی نداره.در نتیجه این ازراییل نیست.بلکه شیطانی هست که از همون اوایل زندگی سعی میکنه از همون معنویت و روح الهی ادم بکاهه.
اما مشاهده میکنید که توی شطرنج به طور کامل از کودک شکست خورده.کودک سه مهره داره و شیطان فقط شاه رو داره.شطرنج اینجا به عنوان نمادی از یک نبرد بین حق و باطل هست به نظرم.و توی شکل هم مشخصه که شیطان داره میره.چون ته اون داس رو از زمین بلند کرده و روی شونش گذاشته.
به نظر من این نشون میده ما هرچقدر هم تو زندگی مون ازبچگی تاآخرین لحظه تلاش کنیم وحرکت کنیم و زور بزنیم و سعی کنیم نمیریم،آخر میمیریم..دیگه گفتن نداره ک زندگی رو به شطرنج تشبیه کرده و از این حرفا..مهم اینه که حتی اون بچه کوچیک هم سعی میکنه نمیره ولی....
سه نقطتتو تکمیل میکنم.
ولی اینجا بچه برده
البته نمیشه گفت کدومشون بد هستن
Evil=livE
میبینی اگه از اون طرف شروع کنی به خوندن میشه این یکی مثل همون نماد چینی معروف
از کجا معلوم جون ما شاه سیاه نباشه ینی وقتی فکر کردیم بردیم داشتیم خودمون رو نابود می کردیم
میشه گفت:هرچه کنی به خود کنی نکن دیگه بی ادب
این دوتا هم موافقم.اصن با همه موافقم :)))))
تعداد مهره های سفید بیشتره میشه گفت اونی که نزدیک تره وزیره و شاه سیاه رو کیش کرده یه سرباز هم که داره به آخر میرسه یعنی برد صددرصد
بچه رو صندلی وایساده پس داره کار بزگتر از خودش انجام میده یعنی کسی ازش انتظار برد نداره از کودک بودنش و حالت ذوقی که با دستاش گرفته فکر کنم یه سنبل از پاکی و درستی هستش
به نظر من میگه تنها چیزی که حریف مرگ میشه سالم زندگی کردنه
سلام
ب نظر من ینی زندگی ی بازیه بین مرگ و تولد.بعد اون بچه ک داره با ذوق وشوق بازی میکنه حکایت خود ما ادماس ک اولش سرگرم زندگی هستیم بادل خوش.ولی غافل ک مرگ اون طرف راحت و اسوده با ی مهره نشسته و میگه اخرش اینجاییییییییی
آورین.من با این نظر هم موافقم
به کامنت من این جا اون کودک داره نمادی از کل آدمای روی زمین رو نشون میده و اون دوست تبر به دست هم داره نمادی از مرگ رو نشون میده .سر پا ایستادن اون کودک یعنی این که آدما این قدر کوچکن که نمی تونن مرگ رو شکست بدن و هم چنین مهره شاه هم دست مرگ قرار داره و این یعنی قدرت اصلی دست جناب مرگ قرار داره و میز شطرنج وسط هم تشبیه ای از زندگی به بازی است......یه کلام :هر چقدر هم تو دنیا حرفه ای بازی کنی جایزه ات مرگه(چه جمله ای گفتم!!!!!!!)
بیا با هم شطرنج بازی کنیم یادت بدم محسن
اگه شاه یه نفر بمیره بازی تموم میشهویک شاه هم توی بازی بمونه کاری نمیتونه بکنه.اینجا سفید برنده شده.یه مهره ی سفبد معلومه سربازه.دو مهره ی دیگه معلوم نیست.سرباز اگر به آخر زمین برسه وزیر میشه.پس کلا هر جوری حساب کنی اون یارو باخته
سلام
به نظرم این تصویر می خواد بگه که انسان از لحظه ای که پا به جهان میذاره رقیبی به اسم مرگ داره که با زندگی کردن سعی میکنه اونو شکست بده ولی در نهایت همه ی انسانها یه روزی تسلیم مرگ میشن و در وافع برنده ی نهایی این بازی مرگه.
تصویر جالبی بود ممنون.
سلام.خواهش.
اما تو تصویر برنده مرگ نیستااا